Galeria BEZ PRZEKAZU

Prezentowana galeria stanowi zdigitalizowany zbiór większości prac, które zostały wystawione podczas wystawy zbiorowej Bez przekazu wizuale wokół literatury w galerii WARMUT (2019).

Prod. dr hab. Tomasz Mizerkiewicz

Powieść Bez przekazu należy do zupełnie nowej prozy, która świadomie i równocześnie czerpie z subkultur młodzieżowych, jak i z ich dotychczasowych przetworzeń literackich. Jej zasada organizacyjna opiera się nieoczekiwanie na rytmie, który nie tylko jest kolejną zabawą z rapem, ale i próbą „nakręcenia” czytelnika, wprowadzenia go w pewien nastrój, poprzez który zbliży się do niego opisywany świat, jego bohaterowie, ich sposób oglądania wszystkiego wokół. To ważne, bo dawno prozy tak jawnie nastrojowej nikt nie proponował. (…)

20 wyjątkowych artystek i artystów poruszających się na co dzień w różnych strefach, potraktowało powieść jako punkt wyjścia dla własnej wypowiedzi artystycznej krążącej wokół ludzi, miasta i „powinności” sztuk. Impresje i własne interpretacje oraz BUNT wobec rzeczywistości zastanej stanowią fundamenty tego jaśniejącego Zboru.

AKRYL | STREET ART

ZERO TROSK, NIEBIESKI ROBI KRESKI, TPienczak

Prace wykonane farbami akrylowymi na drewnie i płótnie.
Obrazy Zero Troska stanowią afirmację przyjaźni i współpracy jaka zaistniała między nim a Sarminim podczas nocnych, tagerskich rajdów przez miasto.
Niebieski stworzył portret jednego z bohaterów powieści – Toczka – który na kartach powieści dokonuje wraz z Czarnym Kajetem porwania kega z klubu Śródmiejskiego (historia prawdziwa). Na uwagę zasługuje oddanie szczegółów: dron europolicji, tatuaż orła porywającego węża (wspomniane w książce) oraz cytat jednego z utworów Molesty: „Jebany pies z pistoletem w ręku chce bym się bał, ja nie czuję lęku”.
Tomek stworzył galerię tajemniczych bohaterów, są wśród nich: Ruda, Kajet i Maciek, lecz podobno także i Oskar z PR08L3Mu.

PLAKAT | DRUK

ZAVKA, SIERYSUJE, MARIA REGUCKA, TPienczak, MISS DORYS, KWACHY

Plakat Zavki to próba pełnego ujęcia imprezowego wiru, w którym znaleźli się bohaterowie powieści. Centralnie sportretowany i górujący nad całością kompozycji Maciek niesie jak na tacy pozostałych uczestników sceny finałowego melanżu. W tle atrybuty świata: PKiN oraz logo Federacji Gwiezdnej. Pikachu? Jest po prostu fajny.
Weronika Sierzan (SIERYSUJE) w zielono-czarnej stylistyce ujęła: chmielowego kowboja, portret bohatera oraz po mistrzowsku – zakłopotanie Macieja w programie telewizyjnym „Pajace na kolacje”.
Maria Regucka doskonale oddała melancholijne strony powieści, które akcentują zwątpienia i psychiczne rozstroje spotykana na artystycznej drodze.
Tomek Pieńczak zaprojektował monumentalną mierzącą dwa metry szerokości panoramę Polszawy, w której odnajdziemy szczegóły przedstawione w powieści – latający samochód, pasy na chodnikach oraz panoramę gór usypanych zaraz za Szydłowcem.
Prace Miss Dorys stanowiły pierwsze ilustracje zainspirowane książką. Obrazują moment wybicia oka Rudej, metaforyczną samotność dziecka oraz jedną ze scen finałowych utrzymanych w stylistce Sci-Fi.
Kwachy zobrazowała jedno ze zdań: „I może powiesz, że to prawda zbyt trywialna, a może zbyt wzniosła, by ją równać do rozkładu śmieci i quasi–analizy potępieńczej ludzkiej degradacji, której sam autor z pewnością się oddaje, ale jeśli prawda jest uniwersalna, to działa zarówno na kubkach, jak i gwiazdach, wszędzie, i z tych astrów ją warto chyba
zdjąć, postawić na ulicy, zobaczyć na co dzień, a nie jedynie w uniesień chwilach, kiedy przeglądasz pornhub czy poetycki tomik.”

OBRAZ | MALARSTWO

KINGA JANIAK, MARTA BYSTROŃ, IRMA TYLOR

Kinga Janiak namalowała tryptyk trojga głównych bohaterów wraz z ich atrybutami. Ponadto za Czarnym Kajetem znaleźli się także dwaj wieszcze narodowi: Adam Mickiewicz oraz Ropuch.
Marta oddała serię dziewięciu ilustracji obrazujących poszczególne sceny powieści.
Irma w technice mieszanej – cienkopis i photoshop – wykonała dziewięć ilustracji, które także znalazły się na zaprojektowanych przez nią ubraniach (poniżej).

INSTALACJE

MICHALINA PRYŚKO, MACIEJ MISIEWICZ, NO FUTURE, KUBA GARŚCIA

Michalina zastawiła na zwiedzających druciane pułapki w kształcie trójwymiarowych liter, z których można było ułożyć dowolne kombinacje słów.
Maciej wykonał dwa rysunki oraz opakowanie jednego z suplementów reklamowanych w książce „Familka”.
No Future przygotował dwie instalacje: czarny kajet oraz lampę obklejoną komercyjnymi przekazami.
Kuba Garścia w dobrze sobie znanej stylistyce ułożył wieloelementową instalację, na którą składały się kwiaty, światła, zabawki i obrazy.

KOSTIUMY

IRMA TYLOR

WL 2044 proto typ to mikrokolekcja utworzona specjalnie na potrzeby wystawy „BEZ PRZEKAZU”.
„Przedstawiłam propozycję ubioru dla współczesnego dilera. Pomysł wydał mi się absurdalnym konceptem, który w formie żartu ma opowiedzieć o problemach współczesnych imprez i młodych ludzi” – napisała artystka.
FILM:
Reżyseria:  Marcin Zbyszyński
Nagranie i montaż: Darek Redos
Muzyka: Piotr Skodowski